herdenking 2006

verbroedering

De voorbereidingen (terug)
Alvorens een besluit te hebben genomen en tot een keuze te komen betreffende het ‘Thema’ voor de herdenking, werd tijdens de vergadering van het bestuur op 12-01-2006 dit onderwerp ter sprake gebracht.
Het idee om na 61 jaar de Indonesische Ambassade uit te nodigen om zijne excellentie zelf of diens vertegenwoordiger erbij te betrekken bij deze herdenking, werd door de meerderheid van het bestuur aanvaard.
Het thema ‘verbroedering’ is als idee binnen het bestuur als ‘goed’ aangenomen. Het zal in het algemeen ‘hier en daar’ nog steeds rancuneuze gevoelens met zich meebrengen, maar na al meer dan een halve eeuw moet toch aan het moederland van velen onzer, de vrede met een handdruk bezegeld kunnen worden?
Het ‘thema’ werd de vereniging ingegeven en versterkt door de toespraak van onze minister van buitenlandse zaken dhr. dr. Bernard Rudolf Bot die op 16 augustus 2005 een toespraak hield te Jakarta; in welke toespraak hij verklaarde dat door zijn aanwezigheid de Nederlandse Regering haar politieke en morele acceptatie van de proclamatie en de daarin vermelde datum waarop de Republiek Indonesia werd uitgeroepen tot uitdrukking bracht.
De contacten met de Indonesische ambassade werden verzorgd door de voorzitter. Op 11 augustus werd het bericht van de Indonesische ambassade ontvangen dat er twee vertegenwoordigers aanwezig zullen zijn bij de herdenking op 15 augustus 2006.
Vele vrijwilligers van de Vereniging HONI als ook van de Vereniging Pinc/ Ex.Madjoe werden gevraagd hun diensten aan te wenden om bij de voorbereiding op 14 augustus en op de dag van de herdenking 15 augustus de vele werkzaamheden op het terrein rondom het monument in gereedheid te brengen. Spontaan is hierop gereageerd en zijn de voorbereidingen succesvol verlopen.
Alle stoelen, tenten, parasols etc. stonden correct opgesteld om de te verwachten gasten welkom te heten.

De uitnodigingen (terug)
De uitnodiging aan de burgemeester of diens plaatsvervanger werd verzorgd via de Chef Kabinet zaken van de afdeling communicatie Dhr. J. de Wit.
Uitnodigingen werden eveneens verzonden naar alle leden en de leden van het Comité van Aanbeveling. Naar aanleiding van de verzonden uitnodigingen werd door het bestuur ongeveer driehonderd gasten verwacht. Totaal werd de herdenking bijgewoond door tweehonderd en dertig personen waarvan negen en tachtig leden van HONI ’42-’49.
Ook de Vereniging van Indië-gangers hebben op de uitnodiging van onze vereniging positief gereageerd.
Eveneens waren enkele gemeente raadsleden aanwezig en gaven zij ook blijk van hun waardering voor de wijze waarop de herdenking is geschied.

De Herdenking - Ceremonie (terug)
Het welkomstwoord werd uitgesproken door de voorzitter van HONI, waarna direct het woord werd gegeven aan Dhr. Dominee Sasabone die op het eind van zijn toespraak afsloot met het gebed en de zegen afriep op deze herdenking.
De voorzitter nam na de uitgesproken woorden en gebed van Ds. Sasabone opnieuw het woord en herhaalde zijn woorden van welkom tot alle aanwezigen. In zijn toespraak een hartelijk welkom aan de Loco Burgemeester van onze stad dhr. mr. R.J. van de Mortel. Ook een speciaal welkomstwoord tot de beide vertegenwoordigers van de Indonesische ambassade de Minister Counsellor Dhr. Mulya Wirana en de First Secretary Dhr. Sulaiman Syarif voor hun bereidheid te willen deelnemen aan deze herdenking.
Alle toespraken op deze herdenkingsdag zijn als bijlagen in dit jaaroverzicht toegevoegd.

Het vlag hijsen, kranslegging en bloemenhulde (terug)
Een Nederlandse heer en van origine Indonesische dame die het hijsen van onze driekleur uitvoerden werden door een ‘plensbui’ overvallen.
Onder het blazen van de ‘Last Post’ hymne door de trompettist werd de vlag in “top” gehesen en liet men zich door geen plensbui verjagen!
In een sereniteit werd het kransleggen op afroep door de ceremoniemeester met eigen inbreng of met begeleiding van onze vrijwilligers uitgevoerd. Hierna werd het Wilhelmus door de ‘PORTUA-Singers’ met begeleiding van de Matulessy-band ingezet en zong het publiek eveneens mee.
Na de kranslegging werd door velen uit het publiek nog een bloemenhulde gebracht langs het monument ter nagedachtenis van hen die ons reeds zijn ontvallen. Voor velen die hier bij dit monument ‘stil staan’ en vrede wensen voor alle mensen in de wereld, zal er altijd toegang zijn om op deze plaats tot bezinning te komen.

De viering (terug)
Voor de viering en samenzijn is door het bestuur van het bejaarden Zorgcentrum “De Grevelingen” een tweetal lokalen spontaan ter beschikking gesteld.
Hier konden de genodigden na de plechtige ceremonie met elkander nader kennis maken in een ontspannen sfeer. Men kon gebruik maken van een ‘hapje en drankje’, terwijl men ook nog van een echt Indische (Indonesische) rijsttafel kon genieten. De Combo Matulessy zorgde op de achtergrond voor de bekende “krontjong” en andere melodieën. In de andere zaal werd de muziek verzorgd door dhr. Johannes.

Het laatste woord (terug)
Het bestuur en de leden van de Vereniging HONI ’42-’49 kunnen terugzien op een zeer geslaagde herdenking.
De hoofdstad van Noord-Brabant heeft dit monument, ter herdenking van alle slachtoffers gedurende de Japanse bezetting en “Bersiap”‑periode in het toenmalig Nederlands-Indië, als een waardig monument erkend.
Het staat vast dat de Nederlands-Indische en Molukse dan wel, zij, die als autochtoon in de toenmalig Nederlandse kolonie de oorlog aan de lijve hebben ondervonden, deze jaarlijks terugkerende herdenking zullen blijven beleven.
Het bestuur van HONI juicht de goede verstandhouding en samenwerking met de gemeentelijke overheden toe en ook de steun van de vele politieke fracties heeft de doelstelling van de vereniging veel goeds gedaan.
Donaties en giften en de bijdragen uit de contributies zijn voor de vereniging zeer waardevol. In het totaal financieel overzicht van de penningmeester is ook duidelijk te zien dat in 2006 het aantal leden is gestegen van 68 naar 100 leden.
De verwachting is, dat in de komende jaren het ledental niet zal stijgen aangezien een groot aantal leden reeds een hoge leeftijd hebben bereikt. Van de 3e generatie Indische Nederlandse groep zal minder cohesie verwacht worden met het ‘gebeuren’ in het toenmalig Nederlands-Indië.
Het is daarom aan onze vereniging het proberen waard, deze groep erbij te betrekken om een continuering van onze vereniging en de jaarlijks terugkerende ‘herdenking’ te waarborgen.